Witold Karol Daab
Grób Witolda Daaba z umocowaną tabliczką QR kodem, Cmentarz Ewangelicko-Augsburski ul. Młynarska 54/56/58, sektor A27 rząd 1 grób 3
Witold Karol Daab (ur. 18 listopada 1903 w Warszawie, zm. 10 października 1982 w Warszawie), ps. "Stefan", s. Juliusza (Juliana) i Matyldy z d. Risbild.
Brał udział w wojnie 1920 roku. Po ukończeniu studiów uzyskał tytuł inżyniera elektryka. Żonaty z Reginą z d. Zdrójkowską, miał synów Włodzimierza i Janusza oraz córkę Ewę.
W sierpniu 1939 r. powołany z rezerwy Wojska Polskiego do służby czynnej, uczestniczył w walkach obronnych kraju w stopniu porucznika. W latach okupacji niemieckiej od 1940 r. pełnił służbę w szeregach organizacji konspiracyjnych ZWZ-AK
Był dowódcą II Zgrupowania Rejonu I (Ochota,Szczęśliwice) Obwód IV Ochota AK (późniejszy Batalion Odwet).
Podczas Powstania Warszawskiego walczył na terenie Ochoty i Mokotowa w kompanii por. "Gustawa", w której pełnił obowiązki zastępcy dowódcy kompanii. 15 września 1944, gdy kompania, stacjonująca w domu przy zbiegu ulic Chełmskiej i Stępińskiej, otoczona przez trzy czołgi i piechotę wojsk niemieckich, otrzymała rozkaz wycofania się, pozostał na pozycji, własną piersią osłaniał odwrót części kompanii i osobiście unieruchomił dwa czołgi. Przestrzelono mu wtedy mięśnie w prawym biodrze i lewym podudziu.
Ze względu na niemożność poruszania się przekazał dowodzenie adiutantowi rotmistrza "Gardy", por. Zdzisławowi Klawe "Edwardowi", który konsultował z nim wszystkie taktyczne posunięcia. W nocy wycofali się bez strat ewakuując rannych. Witold Daab został umieszczony w polowym szpitalu przy ulicy Pilickiej na Górnym Mokotowie.
Za obronę "Stępińskiej" został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
Wzięty do niewoli niemieckiej przebywał jako jeniec wojenny w obozach Altengrabow i Sandbostel do maja 1945. Po wyzwoleniu powrócił do Warszawy.
Witold Daab
• IV Obwód Ochota Armii Krajowej